Piszę i nie kończę. Zdań. Wierszy. Akapitów. Nie wykańczam dźwięków i przez to pozostają puste. Nie pozwalają się połączyć. Wracam do słów i powstaje między nimi dysonans. Antrakty liter uderzają mnie swymi częstotliwościami. W muzyce kompletnie bez sensu znów szukam spacji i tego czy wszędzie postawiłem przecinki. Siłą rzeczy zmiażdżyłem umysł, więc niech ktoś podleje go wodą i niech znów urośnie do swych normalnych rozmiarów.

Ah. Zostaw komentarz, a w odpowiedzi powiem Ci:

a) dlaczego dodałem Cię do friendlisty (jeśli dodałem)
b) powiem, z czym mi się kojarzysz
c) powiem czemu Cię lubię (jeśli)
d) powiem jakie wspomnienie z Twoim udziałem utkwiło mi w pamięci
e) zapytam o coś, co zawsze chciałem o Tobie wiedzieć
f) jeśli zostawisz tu komentarz, musisz powtórzyć to w swoim journalu